سلام دوستای گلم دلم براتون تنگ شده از آخرین باری که نوشتم بیش از یک ماه می گذره الان هم که دارم می نویسم حسابی سرما خوردم و به قول دوستام صدام تازه شبیه بچه های 11 ساله شده {البته از پشت تلفن}

این چند وقته اتفاق های خیلی خوبی افتاد که بهترینش مربوط می شه به پیدا کردن یه دوست که برام به اندازه ی همه ی دنیا و شاید بیشتر می ارزه و اون هم کسی نیست به جز مرضیه ی مهربون. دوست عزیزی که با اینکه اون رو ندیدم و فاصله ی شهر هامون خیلی زیاده اما قلب هامون به هم نزدیکه و این مهم ترین ملاکه دوستیه!

   اتفاق دیگه ای که وقتی شنیدم خیلی خوشحال شدم مربوط به عمو پورنگه که به سلامتی ماه آینده عازم مکه است این هم یه هدیه ی ناقابل {ببخشید اگه مشکلاتی داره و خیلی حرفه ای نیست خب دفعه ی اولم بود} این هم هدیه ی من:http://i15.tinypic.com/2dv4tox.gif

تا یادم نرفته این رو بگم که ببخشید اگه نمی تونم مثله تابستون زیاد بهتون سر بزنم اما تا اونجایی که تونستم اومدم و بهتون سر می زدم درسامون اصلا سخت نیست فقط زیاده. چون کتاب های ما ترمی عوض می شه. راستی این آخرین سال تحصیل من در مدرسه است چون اگه  خدا بخواد از سال دیگه می رم دانشگاه آزاد.

خلاصه هر خوبی و بدی رو از من دیدید حلالم کنید

اینجا جا داره تا از همه ی دوستای خوبم مثله: مرضیه، عارفه، ننه ملیحه، بی بی ماندانا، مریم، شیما، گلنار، زهره، صباح خانم مجری خوب، صبا، رشا و فائزه ی عزیز  که تو این مدت وبلاگم رو تنها نذاشتن تشکر کنم ایشالله بتونم براتون جبران کنم

این هم چند تا عکس{عکس زیاد دارم هر چی می خواهید بگید ایشالله که داشته باشم و براتون هم بذارم}

خطای چشم

این هم یک عکس از خودم

عمو پورنگ در هواپیما

ویدئو ی پیشرفته 2007

  پ.ن.۱ دوستان عزیز خواهش می کنم هر کس که منو لینک کرده به من بگه تا من هم اون رو لینک کنم

تا پنج شنبه ی هفته ی آینده خدانگه دار